Suriye iç savaşının ilerleyen safhalarında Suriye Demokratik Güçleri (SDG) yani PKK, özellikle ülkenin kuzeyinde geniş bir coğrafyada kontrol sağlamıştı. Ancak 2018 yılından itibaren sahadaki askeri ve siyasi gelişmeler, SDG’nin bazı bölgelerde kontrolü kaybetmesine yol açtı.
Yukarıdaki harita;
- SDG’nin 2018’den sonra kontrolünü kaybettiği alanları (kırmızı),
- 2026 itibarıyla fiilen kontrol ettiği bölgeleri (sarı),
- Bu alanlar içinde Kürt nüfusun çoğunlukta olduğu yerleri (koyu sarı)
sade ve anlaşılır biçimde göstermektedir.
2018’den Bu Yana SDG’nin Kontrolünü Kaybettiği Bölgeler
2018 sonrası dönemde SDG’nin kontrolünden çıkan başlıca yerleşimler şunlardır:
- Afrin (Zeytin Dalı Harekatı – 2018)
- Tel Abyad (Barış Pınarı Harekatı – 2019)
- Resulayn (Barış Pınarı Harekatı – 2019)
- Tel Rıf’at (Suriye ordusu- 2024)
- Münbiç (Suriye ordusu – 2024)
- Şeyh Maksud (Suriye ordusu – 2025)
Bu bölgelerin önemli bir kısmı Türkiye sınır hattına yakın ve stratejik öneme sahip alanlardır. Özellikle sınır güvenliği, nüfus yapısı ve askeri dengeler, bu bölgelerde kontrol değişimlerini hızlandıran temel unsurlar olmuştur.
2026 itibarıyla SDG’nin kontrol ettiği alanlar, Arap nüfus ağırlıklı Haseke, Kamışlı, Rakka çevresi ve Deyrizor’un kuzey kesimleri ile sınırlıdır. Haritada sarı renkle gösterilen bu bölgeler, SDG’nin askeri ve idari varlığını sürdürdüğü sahaları ifade etmektedir. Koyu sarı alanlar ise bu coğrafya içinde Kürt nüfusun daha yoğun olduğu yerleri göstermektedir.
